ทีมยุโรปเกินจริงหรือ?

อคติของความเหนือกว่าของยุโรป

ฉันใช้เวลาสามปีสร้างโมเดลการทำนายผลการแข่งขันในพรีเมียร์ลีก โดยใช้พายธอนและอาร์เพื่อติดตามความน่าจะเป็นผ่านเน็ตเบย์สเซียน สิ่งที่สะดุดใจไม่ใช่เพียงรูปแบบ—แต่คือรูปแบบที่ซ่อนอยู่ ในสองรอบสุดท้ายของการแข่งขันระดับโลก ทีมอเมริกาใต้ครองตำแหน่งแรกห้าอันดับ ในขณะที่ยุโรปแค่สามอันดับ—แต่สื่อมวลกล่าวกร้องว่าพวกเขามากกว่า นั่นไม่ใช่ข้อมูล—แต่เป็นความทรงจำแบบอาณานิคม

ข้อมูลเงียบหลังเสียงดัง

เมื่อละลายอารมณ์และมองตัวเลขอย่างเงียบๆ อัตราการชนะของยุโรปก็ลอยอยู่รอบๆ 42%—แต่อเมริกาใต้ชนะถึง 58% เพราะเราสับสนระหว่างเกียรติทางวัฒนธรรมกับความจริงทางสถิติ BBC เผูกฝัง ‘ความเหนือกว่ายุโรป’ เป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้—แต่มุมมองของเราเรียกมันว่า ‘ความสามารถเชิงกลยุทธศาสตร์’

เราเชื่ออะไรเราเห็น

นี่ไม่ใช่เรื่องพรสวรรค์ มันคืออคติทางการเล่าเรื่องจากความทรงจำอาณานิคมและอัลกอริธึมแบบยุโรศentric เราไม่มอบฝึกสมองให้สงสัย พื้นเพราฟุตบอลภาษาอังกฤษยกย่อง ‘ระเบียบ’ และ ‘โครงสร้าง’ และผสมรวมกับโอกาสในการชนะ ในขณะเดียวกัน อาร์เจนตินาเล่นด้วยความโกลาหล—and ก็ชนะไป anyway

ข้อมูลไม่มายโกหัว (แต่มนุษย์ทำ)

ฉันไม่วางใจตามตาอีกแล้ว ผมวางใจในโมเดล เมื่อมะพืโตะแสดงแผนภูมิการแข่งขัน อเมริกาใต้มิได้แค่มากกว่า—มันกำหนดรูปแบบใหม่นี้ภายใต้แรงกดดัน ส่วนยุโรปไม่มลายหาย; มันเกาะแน่นบนโครงสร้างทางประวัติศาสตร์

แล้วพวกเขาเกินจริงไหม?

ใช่—not เพราะพวกเขาแกร—but เพราะเราถูกฝึกให้มองเห็นเวทยมนตร์แทนจำนวนจริง